Margot Maaskant

Een verstilde reflectie, gevangen in roze en rode tinten. De inspiratie voor dit schilderij vond ik bij een ven in het bos waar het late middaglicht de omgeving in de bijzondere, warme gloed zette.

Het werk balanceert tussen abstractie en figuratie. Losse vormen en kleurvlakken staan naast elkaar maar door de compositie en context wordt de spiegeling van het bos in het water duidelijk zichtbaar. Het is alsof je even niet meer weet waar het bos ophoudt en de reflectie beghint.

Bladgoud voegt een extra dimensie toe, het vangt het licht en zorgt voor een subtiele schittering die verandert wanneer je langs het schilderij loopt. Hierdoor lijkt het beeld voortdurend een beetje te bewegen. Het reageert op het veranderende licht.

Een schilderij waarin natuur, reflectie, kleur en licht samenkomen in een bijna dromerige ervaring.